Δεν αντέχεται τόση ένταση κάθε φορά που πάω να πιάσω πάτο. Δεν υποφέρεται τόση φασαρία. Ο ψυχίατρος μου πέταξε όλη την αλήθεια κατάμουτρα. Η πτώση, αγόρι μου, να ξέρεις, παίζει μόνο ντραμς. Και να χαίρεσαι που την περνάς με αυτούς τους ήχους. Ρυθμό και ένταση και εκκωφαντικές νότες θέλει η πτώση. Στην βουβή πτώση να αρχίσεις να ανησυχείς, τώρα είσαι μια χαρά.

Η ζωή περνάει έχοντας για συνοδεία ένα ήρεμο και ψευτοαισθησιακό σαξόφωνο. Να σε συνοδεύει στις καθημερινές πράξεις, χωρίς να σου δημιουργεί καμιά αίσθηση. Ξενοδοχειακή μουσική για κυρίους που θέλουν να απολαύσουν το φαγητό τους, αλλά να παίζει και κάτι για να μην ακούγεται ο αντιαισθητικός ήχος του μασήματος. Έτσι, αφήνουμε ένα σόλο σαξόφωνο να παίζει καθημερινά, χαμηλά εκεί πίσω να ξεγελάει την καθημερινοτητά μας. Δεν ζούμε βαρετά, άκου τον ήχο. Κοροϊδία. Και να μην υπήρχε, δεν θα άλλαζε κάτι.

Ώσπου ξαφνικά μπαίνει ένα πιάνο και ένα βιολί και είναι η στιγμή που κάτι συμβαίνει στην ζωή σου. Και αν αρχίσεις να ακούς κουαρτέτο εγχόρδων, μάλλον πρόκειται για έρωτα. Και αν, όντως, πρόκειται για έρωτα , τότε περίμενε και τις κιθάρεςκαι το μπάσο. Τι ακούω, το βαρετό σαξόφωνο, δεν είναι πια βαρετό, βρήκε την οικογενειά του. Ουπς, να και η χορωδία. Άντε βαράτε και τα ντέφια να ανάψουνε τα αίματα. Και άμα σκάσουνε και τα μπουζούκια, άναψε τσιγάρο και απόλαυσε αυτό που σου συμβαίνει.

Συναυλία είναι όμως και κάποτε τελειώνει. Βλέπεις, άνθρωποι παίζουνε και κουράζονται. Και αν γουστάρουμε και πολύ, θα κάνουμε και δυο, τρία encore, αλλά μετά ο καθένας σπίτι του, με μια όμορφη και δυνατή ανάμνηση. Ένα, ένα θα φεύγουνε τα όργανα και μαζί και ο κόσμος. Ακόμα και το ακούραστο σαξόφωνο φεύγει αυτή την ώρα, δεν χρειάζεται να σκεπάσει τίποτα. Μόνο η ντραμς μένει να ξεσπά, όταν ξεσπάμε. Και μετά πάλι η απόλυτη σιωπή και ξαφνικά φωνή και ντραμς.

Περίεργο σύνολο για live. Για αυτό και στην πτώση δεν έχεις ποτέ κοινό, παρά μόνο κάτι τρελούς, φανατικούς που σε ακολουθούνε πάντα. Οι υπόλοιποι περιμένουν την μεγάλη σου συναυλία, με την full band για να έρθουν να σε δουν και να σε χειροκροτήσουν. Και φυσικά δεν τους κρατάς καμία κακία που δεν αντέχουν, το περίεργο πρόγραμμα που έφτιαξες, αλλά αυτοί χάνουν. Η φωνή σου σε κάτι τέτοιες δύσκολες στιγμές βγάζει την μεγαλύτερη αλήθεια και αυτοί δεν θα' ναι εκεί να σε δουν αφτιασίδωτο και αληθινό. Δεν πειράζει, ας μείνουν με την αίσθηση του ατσαλάκωτου και άψογου καλλιτέχνη και ας μείνουν οι λίγοι που μόνο θα σε θαυμάσουν σε αυτό σου το ξέσπασμα. 
                                                                                                          Στέλιος Γαλανόπουλος